Autobusy napędzane energią elektryczną zdobywają aprobatę w wielu metropoliach, gdzie władze zmierzają do poprawy jakości atmosfery. Pojazdy te nie wypuszczają spalin w miejscu eksploatacji, dzięki czemu ulice stają się cichsze, a przechodnie doznają mniejszy niedogodność związany z hałasem motorów dieslowskich. Szoferzy doceniają płynność prowadzenia i brak drgań, które towarzyszą konwencjonalnym napędom.
Zasilanie baterii przebiega najczęściej nocą, gdy popyt na moc w systemie elektroenergetycznym jest niższe. Niektóre zajezdnie zaopatrzone są w ogniwa fotowoltaiczne, które wspomagają czynność napełniania rezerwy energii. Pozostałe rozwiązania przewidują ładowanie szybkie na przystankach końcowych, gdzie pojazd dobiera moc w okresie niewielkiego przerwy między kursami.
Cena użytkowania elektrycznego autobusu bywa mniejszy niż dieslowskiego odpowiednika, ponieważ silnik elektryczny ma mniej komponentów ruchomych, które ulegają zużyciu. Serwisowanie takiego pojazdu ogranicza się nierzadko do przeglądu układu hamulcowego, zawieszenia oraz właściwego mechanizmu. Kierowcy odbywają kursy z zakresu oszczędnej techniki prowadzenia, aby maksymalnie wykorzystać zasięg akumulatorów.
Mimo korzyści, wdrożenie taboru elektrycznej wymaga inwestycji w infrastrukturę ładowania oraz modernizację zajezdni. Miasta stopniowo wymieniają przestarzałe bryki na świeższe wersje, testując różne technologie przechowywania mocy. Wprowadzenie napędu elektrycznego komunikacji zbiorowej wpisuje się w ogólniejszą wizję harmonijnego kształtowania obszaru miejskiej, w której cisza, czyste powietrze i wygoda podróżnych idą w duecie.